Jest bardzo wiele definicji słowa webcast. Fundacja Obserwatorium Zarządzania, realizując projekt How to webcast wybrała następującą:
Webcast to transmisja prezentacji wideo i dźwięku w sieci www z jednego źródła do dużej grupy słuchaczy.
Nie chcielibyśmy jednak w tym serwisie w żaden sposób ograniczać się w definiowaniu tego zjawiska, choć ze względów praktycznych webcasty, jako forma szkoleniowa są nam najbliższe.
Metodyka stworzona przy okazji realizacji projektu mówi więcej:
Termin „webcast” po raz pierwszy pojawił się w „The Armageddon Blues”, powieści science fiction autorstwa Daniela Keys Morana wydanej w połowie lat osiemdziesiątych. W książce tej autor opisuje, jak firma DataWeb za pomocą webcastingu transmituje serwis informacyjny. Jednakże, w tamtym czasie, webcasting był wciąż tylko pomysłem.
Na konferencji „IterTainment’89” zorganizowanej w Nowym Jorku, Brian Raila z GTE Laboratories po raz pierwszy opisał technologię mediów strumieniowych (streaming media), która umożliwiła webcasting. Nazwał je „mediami buforowanymi”. W przeciwieństwie do dotychczasowej praktyki pobierania medium w całości, jest ono pobierane stopniowo lub przesyłane strumieniem („streaming”) na komputer klienta. Dzięki współpracy z Jamesem Paschetto, który stworzył pierwszy działający prototyp medium strumieniowego, Raila zaprezentował tę technologię po raz pierwszy publicznie. Dzięki temu, na początku lat dziewięćdziesiątych, odbyły się pierwsze eksperymentalne transmisje radiowe i transmisje wideo za pomocą Internetu, wykorzystujące podobną technologię strumieniową. Popularność wykorzystania webcastingu w rozrywce i serwisach informacyjnych wzrosła gwałtownie dzięki rozwojowi przepustowości sieci zarówno pod względem komercyjnym, jak i fizycznym.
Na konferencji „IterTainment’89” zorganizowanej w Nowym Jorku, Brian Raila z GTE Laboratories po raz pierwszy opisał technologię mediów strumieniowych (streaming media), która umożliwiła webcasting. Nazwał je „mediami buforowanymi”. W przeciwieństwie do dotychczasowej praktyki pobierania medium w całości, jest ono pobierane stopniowo lub przesyłane strumieniem („streaming”) na komputer klienta. Dzięki współpracy z Jamesem Paschetto, który stworzył pierwszy działający prototyp medium strumieniowego, Raila zaprezentował tę technologię po raz pierwszy publicznie. Dzięki temu, na początku lat dziewięćdziesiątych, odbyły się pierwsze eksperymentalne transmisje radiowe i transmisje wideo za pomocą Internetu, wykorzystujące podobną technologię strumieniową. Popularność wykorzystania webcastingu w rozrywce i serwisach informacyjnych wzrosła gwałtownie dzięki rozwojowi przepustowości sieci zarówno pod względem komercyjnym, jak i fizycznym.
Tworząc ten serwis skupiam się na bardzo otwartym pojęciu tego tematu. Obecnie istnieje wiele metod współpracy on-line z wykorzystaniem mediów strumieniowych. Również same multimedia znajdują coraz szersze zastosowania w różnych dziedzinach życia. Dlatego też serwis ten, choć tytularnie poświęcony webcastom, praktycznie przekracza te granice.
